Onze route: van Marrakech naar de woestijn en terug

Het grote uitstippelen is begonnen. Er hangt inmiddels een landkaart boven ons bureau met spelden, plakbriefjes en één duidelijke lijn: een lus van twee weken die in Marrakech begint en eindigt.

De vorm van de route lag eigenlijk snel vast. We willen de woestijn zien, en wie vanaf Marrakech naar de Sahara rijdt, moet hoe dan ook over de Hoge Atlas. Dan kun je maar beter de mooie kant kiezen: over de Tizi n’Tichka-pas naar Aït Ben Haddou, en daarna via de Dadèsvallei en de Todra-kloof naar de duinen van Erg Chebbi bij Merzouga. Terug nemen we de zuidelijke route door de Draa-vallei, met haar eindeloze palmoases, en via Taroudant naar de kust bij Essaouira. Vandaar is het nog een kleine drie uur terug naar Marrakech.

De hoogtepunten waar wij nu al naar uitkijken

Bovenaan mijn lijstje: wakker worden tussen de duinen. We plannen twee nachten bij Erg Chebbi, waarvan één in een desert camp in het zand. Mijn vriendin kijkt vooral uit naar de Todra-kloof, vroeg in de ochtend als het er nog stil is. En voor onze hond wordt het hoogtepunt ongetwijfeld Essaouira, waar kilometers strand op haar wachten na anderhalve week braaf in de auto.

Bewust ingebouwd: twee luie strand-dagen aan het einde. Van eerdere roadtrips hebben we geleerd dat een route zonder lucht erin een wedstrijd wordt, en dat is precies wat we niet willen met een hond op de achterbank.

De hele route, etappe voor etappe

De complete planning staat op een eigen pagina, met een kaart, de hoogtepunten per etappe, rijtijden en praktische aantekeningen: Route en planning. Die pagina houden we actueel; als de route onderweg verandert, en dat gaat vast gebeuren, zie je het daar het eerst.

Wat er nu nog op de takenlijst staat: de huurauto vastleggen (daarover binnenkort meer, want daar valt echt iets te kiezen), de eerste en laatste nachten in Marrakech boeken, en uitzoeken welke verblijven onderweg een hond welkom vinden. Over dat laatste komt een eigen post, want dat blijkt een verhaal op zich.